De Stukadoor!

Als BbDW ergens een gezondheidscentrum bouwt ontkomen we niet aan: De Stukadoor! Een apart slag vakman waar je blij van wordt, want alleen hij verandert een ruw gemetselde muur in een prachtige gladde wand! Zware handenarbeid, maar altijd precies zoals wij het vooraf hadden bedacht: mooi strak!

Eerlijk gezegd zien we ook graag dat De Stukadoor weer snel weg is, want alle kalk die niet op de muur zit ligt op de grond. En de mensen die aan het werk zijn lopen alle vloeren in een mum van tijd onder de witte troep.

In mijn baan als bouwmanager ben ik al heel wat markante figuren tegengekomen, maar De Stukadoor springt erboven uit. Tenminste als het gaat om humor, vocabulaire en positieve energie.

In de winkelstraten zien we een terugtrekkende beweging van de banken. Ook in de dorpen om ons heen. Kleinere kantoren worden gesloten en dat zorgt weer voor leegstand. In dit geval kwam het ons goed uit, want de huisartsen die in hetzelfde pand zaten konden wel wat extra kamers gebruiken en er kwam ook nog ruimte vrij voor de fysiotherapeut.

Voor de transitie van bank naar gezondheidscentrum moest er behoorlijk wat gepleisterd worden, dus contacteerden we De Lokale Stukadoor. Na de eerste kennismaking (‘goeie merrege’) volgde de opname.

Wij meenden dat er over de bestaande muur behangen kon worden. Maar mijnheer De Stukadoor (met een iets te klein t-shirt over zijn ‘gespierde’ buik) was een andere mening toegedaan. ,,Ik ken dâ al. Als gullie dalijk klaar zijn en het behang bobbelt, dan hed’ ik ’t gedoan en ken ik naar menne cente fluite!”… En tja, hij had gelijk maar sleepte meteen een flinke klus stukadoorswerk binnen.

De huisartsen kwamen af en toe een kijkje nemen op de bouw en zo raakten ze natuurlijk in gesprek met De Stukadoor. ,,Mag ik u iets vragen, meneer? Ik heb last van scheuren in mijn huis en ik ga op vakantie. Kunt u daar intussen iets aan doen?” Waarop De Stukadoor vroeg waar de huisarts woonde. ,,In Vught? Op de Loonse Baan toch zeker, of nie? Gij gaat zeker naar Zuid-Frankrijk?” De dokter antwoordde bevestigend. ,,Eh inderdaad, maar hoe weet u dat?” ,,Alle dokters wonen op de Loonse Baan, gaan naar Zuid-Frankrijk en hebben scheuren in het huis van dat ze dicht bij het spoor wonen.” Zo simpel kan het leven zijn.

,,Maar wat kunnen we eraan doen?”, vroeg de huisarts aan De Stukadoor. Het antwoord was van verbluffende eenvoud: ,,Nou, gewoon verhuize!”

De Stukadoor was van een bijzonder slag. Hij smeerde alles vrolijk en glad onder de roodband en leverde ondertussen commentaar op alles en iedereen. Luidruchtig, gevat en op z’n Brabants!

Eén van de huisartsen vroeg hem na een prijsopgave voor wat extra werkzaamheden in zijn spreekkamer: ,,Maar is dat niet erg duur?” Waarop De Stukadoor antwoordde: ,,Ik heb voorrijkoste en duur spul en mot menne klere dagelijks wasse. Witte wâ? Zulle we een jaarke ruile? Kunde gij mooi om 5 uur oew bed uit! Is kijke wâ voor prijze gij dan gaat vrage.”

Waarop de huisarts met respect voor deze Harde Werker vrolijk zijn bon voor het extra werk aftekende.

Jeroen de Wildt